23 dias de folga, e de novo camiñar, manifestarse e berrar pola solución do Metal, pola negociación dun convenio provincial xusto e digno. Asi, nesta xornada estaba previsto mobilizarse en Marín e Pontevedra, para estender o conflito e apoiar aos compañeiros desta comarca.
Sexta-feira, 3 de Julho de 2009
DE AVANTAR. DÍA 23 DA FOLGA DO METAL.As marchas da dignidade do Metal chegan tamén até Marín e Pontevedra na vixésimo terceira xornada de folga
Quinta-feira, 2 de Julho de 2009
Estrasburgo, o retrato dunha Europa reaccionaria
A decisión do Tribunal Europeo dos Dereitos Humanos de Estrasburgo de apoiar a chamada Lei de Partidos e as consecuentes e sucesivas ilegalizacións sufridas pola Esquerda Abertzale nos últimos anos supón unha lombeirada política de primeira magnitude á política antidemocrática acordada por PP e PSOE no chamado Pacto Antiterrorista; de aí a indisimulada satisfacción expresada por ambos partidos políticos. Con todo para os e as comunistas, esta decisión "xurídica" non fai senón mostrar a todos os demócratas e progresistas europeos a realidade política desta Europa do capital e do imperialismo.Hai poucas semanas, durante a campaña electoral ao Parlamento Europeo desde o PCPE xa diciamos que a nosa candidatura confrontaba o proxecto europeo imperialista ao mesmo tempo que cualificabamos á Unión Europea (e polo tanto aos seus instrumentos xurídicos) como imperialista e instrumento sen reforma posible. Os e as comunistas presentámonos para denunciar o carácter antidemocrático, capitalista e imperialista da Unión Europea á vez que reivindicabamos o Socialismo como única vía de solución para os graves problemas políticos, sociais e económicos que sofre a clase traballadora europea.
Estas palabras, ditas apenas fai unhas semanas, poderían repetirse de forma case literal ante un feito de transcendencia política como é o aval xurídico á estratexia de represión e degradación democrática que supuxo a implantación e posterior posta en práctica da Lei de Partidos, lei que non podemos esquecer redactouse ad hoc co único obxectivo de deixar fora do xogo político e da realidade institucional - eles chámanlle "fóra da legalidade"- á esquerda Abertzale.
A Lei de Partidos foi un instrumento que xurdiu para contestar desde a suposta legalidade a unha realidade social que lograba unha vez si e outra tamén respaldo popular e acadaba distinta representación institucional en todas as contendas electorais. Malia os discursos grandilocuentes onde se afirmaba unha vez tras outra o final do mal chamado "problema vasco" PP e PSOE atopábanse coa terca disposición de miles de vascas e vascos a seguir pensando en clave independentista e socialista. Cando en momentos de tregua esta Esquerda Abertzale se colocou preto da xestión institucional, o que é o mesmo que dicir preto de romper o status quo implantado polos grandes partidos do Estado máis PNV e UPN, polo cal garantíase tanto a "gobernabilidade" das comunidades autónomas do País Vasco e Nafarroa como o equilibrio mesmo do estado, este respondeu dando un salto adiante na fascistización dos distintos poderes, procedendo a ilegalizar, deter, encarcerar e reprimir.
Polo tanto, ante o feito de non poder derrotar á realidade política e social independentista e de esquerdas estes partidos decidiron -ao máis puro estilo do apartheid surafricano- relegar a esas miles de persoas e vivir coma se non existisen. Esta situación, profundamente reaccionaria e antidemocrática, foi avalada polo Tribunal de Estrasburgo. A Unión Europea retratouse a si mesma, avalando a política represiva do Estado español e, en última instancia, preferindo mirar máis pola súa seguridade interna antes que defender os dereitos humanos de miles de cidadáns e cidadás.
Esta decisión é histórica porque avala a represión desde a democracia burguesa. Mentres a extrema dereita campa ás súas anchas en Europa, mentres os xenófobos, racistas, reaccionarios e capitalistas acadan cada vez maiores cotas de poder ante o silencio cómplice de moitos, a esquerda é perseguida sen miramiento algún. Os casos da República Checa, de Turquía, de Hungría, das repúblicas bálticas- onde os comunistas e progresistas son perseguidos- , poden ter e usar de aquí en diante o aval que este tribunal deu á persecución, detención e encarceramento de dirixentes políticos cuxo único delito foi -convén non esquecelo- esixir o dereito de autodeterminación para o Pobo Vasco e a necesidade do diálogo para afrontar sinceramente a solución dun conflito armado que dura xa demasiado.
Con esta decisión Estrasburgo aposta pola represión e iso levará maiores dificultades para solucionar o conflito político. É máis, a actitude do goberno Zapatero coa lista Iniciativa Internacionalista no último proceso electoral advírtenos que a aplicación da Lei de Partidos está disposta a traspasar as fronteiras de Euskal Herria e do Estado español para poder criminalizar e golpear a todas aquelas persoas solidarias, progresistas e/ou revolucionarias que discrepen do actual estado das cousas.
Esta decisión antidemocrática supón unha lombeirada ás tentacións máis reaccionarias que PP e PSOE poidan ter. A pesar do uso abusivo de termos como "estado de dereito", "liberdade política" ou "igualdade de oportunidades" o proceso de degradación política que se está a dar no Estado español fainos presumir que deica pouco, aqueles que reivindicamos a república, que defendemos o dereito de autodeterminación do Pobo Vasco e de todos os pobos do Estado e de Europa, que todos aqueles que defendemos sen ambaxes o socialismo podemos ser próximos obxectivos dun Estado cada vez máis cego na súa carreira represora.
Esta decisión político-xudicial non afecta exclusivamente á esquerda Abertzale. É certo que ela é a primeira afectada porque os seus dirixentes seguirán no cárcere, seguirán sen poder presentarse ás eleccións e os seus militantes poderán ser detidos exclusivamente polo seu quefacer político. Pero a afección desta decisión vai máis lonxe porque pon no punto de mira a todos os contestatarios, a todos aqueles que loitamos, que nos comprometemos por unha realidade política diferente.
Da mesma forma que o capitalismo non se pode nin se debe refundar porque na súa mesma razón de ser áchanse os problemas que xera e que padece a clase traballadora e os Pobos e Nacións do mundo, a "democracia" da Unión Europea (esa "democracia" que acolle a personaxes como Berlusconni, Sarkozy, Merkel, Kaczynski e compañía) non se pode nin se debe rexenerar. Fainos falta unha democracia socialista que faga fronte ao racismo e á exclusión, que defenda a liberdade dos pobos e a liberdade dos traballadores, que loite con políticas sociais reais fronte ao paro, a miseria e a explotación.
O Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo só conseguiu dous obxectivos con esta sentenza: primeiro, pór un obstáculo importante á instauración da democracia en Euskal Herria e en segundo lugar mostrarnos en toda a súa crueza a consideración que se ten dos Dereitos Humanos nesta Europa. Se cercena a participación política, se coarta a liberdade de expresión, consolídanse penas de cárcere inxustas, anímase á persecución de disidentes; en definitiva, consolídase un fascismo ao que ninguén, en Euskal Herria, nos demais pobos e nacións do Estado español e en todas as nacións europeas pode dar as costas.
Quarta-feira, 1 de Julho de 2009
HONDURAS, O GOLPE DOS MONOPOLIOS

A LOITA DOS POBOS POLA SÚA SOBERANÍA, A SÚA INDEPENDENCIA ECONÓMICA, POLO RESPECTO A SÚA INTRACULTURALIDADE E XEOHISTORIA SÉGUESE PAGANDO COA OPRESIÓN E O CERCENAMIENTO DO SEU PRESENTE. A RESISTENCIA DE HONDURAS HOXE, É A RESISTENCIA DOS POBOS DIGNOS DE AMÉRICA, É A SOBREVIVENCIA DESTE SÉCULO COMO O SÉCULO DA EMANCIPACIÓN E A REVOLUCIÓN!
NON VOLVERÁN!
NON PODERÁN PASAR!
Honduras: outra guerra do TLC contra os pobos
Honduras intervén almacéns petroleiros de transnacionais
Honduras: Intereses Transnacionais farmacéuticos implicados no golpe de estado a Zelaya
URUGUAY CO METAL
de AVANTAR: Éxito da marcha pola dignidade
Terça-feira, 30 de Junho de 2009
O CAPITAL CONTRA OS E AS NOS@S MAIORES

1º. Os parados de larga duracion non teñen ningunha axuda por parte de os responsables do benestar social que reciben cartos a traves de nosos impostos.
2º O Goberno de nosa "nacion" "Galicia", esta usando a os xubilados, levandos a programas de "xuntanzas", enmascarando os posibles votos e as subvencions de a "Comunidade Europea", levando eles a maior parte de esa "pastel", para cuchipandas e despilfarros.
3º Nosa comunidade e unha de as ultimas no "ranking" de inversions en o benestar de nosa xente maior e de os parados, dando unha marea de cartos a os "amigos" que montan os "chiringuitos" de xuntanzas"
4º O noso goberno, o de Galicia, quere recortar as infimas axudas, que temos dereito por ter cotizado durante nosa longa vida laboral, a tenor de que non teñen cartos, que os anteriores gastaron. En ton, si non o sabian, para que se presentan, eu antes e coller un empleo, miro si o que me contrata pode pagar miña nomina.
DEFENDAMOS OS DEREITOS DOS NOSOS VETERANOS TRABALLADORES E TRABALLADORAS E AOS QUE A DIARIO ESTÁN SENDO BOTADOS AO VERQUEDOIRO DO DESEMPREGO E A DESESPERANZA POLA COBIZA DO CAPITAL!!
A CRISE CAPITALISTA, QUE A PAGUEN OS RICOS
PONTEVEDRA-CONVOCATORIA URXENTE POR HONDURAS:

CONVOCATORIA URXENTE POR HONDURAS:
CONCENTRACIÓN EN PONTEVEDRA:
MÉRCORES 1 DE XULLO NA PEREGRINA ÁS 20,30H
Sen luz, sen comunicación,
co terror dos tanques na rúa e sen liberdades
- Paremos o golpismo e a barbarie. FORA O EXERCITO DAS RÚAS
- Pola integridade d@s sindicalistas e asociacións populares ameazadas.
- Polo retorno á legalidade e o dereito do pobo hondureño ao exercicio democrático
- RACHEMOS O SILENCIO CÓMPLICE das institucións españolas e dos medios
- Esixamos á UE, ao goberno español e a Xunta que NON RECOÑEZAN AO MONICREQUE DO GOLPISMO.
- Pola retirada do embaixador de España e a ruptura de relacións diplomáticas en tanto non se restitúa a actual lexitimidade democrática representada polo presidente Zelaya.HONDURAS: IMPERIALISMO NON PASARÁ
O pobo de Honduras está na escuridade. A escuras porque lle foi cortada a enerxía eléctrica e a escuras porque está a soportar un golpe de estado militar fascista que secuestrou e expatriou ao presidente elixido democraticamente polo pobo.
Na liña de profundar nunha maior participación democrática, o Presidente Manuel Zelaya Rosales contou co apoio de organizacións sociais de Honduras, na realización dunha enquisa para o este 28 de Xuño do 2009. Aspiracións democráticas da poboación truncadas polas forzas armadas (ese mesmo día ás 05:00 am) cun Golpe de estado e secuestro do Presidente Zelaya.
Co formato e modus operandi da CIA, este golpe de estado constitúe unha resposta desesperada da oligarquía nacional e a dereita recalcitrante (a mesma que converteu a Honduras nunha república bananeira, base política e militar do imperio norteamericano) por preservar os seus intereses do capital e en especial o das grandes empresas transnacionais, polo que fai uso da forza militar e das institucións do país como o Parlamento, ministerios, prensa neoliberal e outros.
Durante o mandato do presidente Zelaya promovéronse accións que benefician ao campesiñado hondureño, e situouse como defensor da Alternativa Bolivariana das Américas (ALBA); accións que se reforzaban coa enquisa convocada para o derradeiro 28 de xuño. Os dirixentes sindicais e organizacións populares son agora, con este golpe de estado, os primeiros obxectivos de represión e persecución que está sufrir o pobo hondureño.
Non hai dúbidas que nas manobras en contra do pobo de Honduras e o seu Goberno están impulsadas e dirixidas polo imperialismo que pretende reverter o avance popular no continente latinoamericano. Este ataque brutal inscríbese nas accións desestabilizadoras en contra de Venezuela, Bolivia e Nicaragua; na permanente agresión e bloqueo a Cuba e no desprestixio mediático cara a calquera goberno que non sexa obsecuente aos ditados do imperio.
A Coordenadora contra a Guerra de Pontevedra chama a solidarizarse co pobo hondureño pola defensa do seu dereito a determinar libre e democraticamente o seu destino, rachando o silencio cómplice das institucións españolas e dos medios.
Segunda-feira, 29 de Junho de 2009
A mordaza do fascismo sobrevoa Honduras
O Partido Comunista dos Pobos de España condena o golpe de estado perpetrado contra o goberno do Presidente Manuel Zelaya.
A oligarquía xunto cos poderosos militares coa cobertura silenciosa do imperialismo intentan calar ao pobo hondureño que sae ás rúas a reclamar a restitución do lexítimo goberno.
Os medios de comunicación ao servizo da oligarquía hondureña co respaldo de poderosos medios como o grupo Prisa silencian ou maquillan segundo os seus intereses o golpe militar, nun claro intento de intoxicar a opinión pública, situando ao Presidente Zelaya como transgresor da legalidade, e ao exército como garante da mesma.
No mesmo día do golpe, ao mesmo tempo que secuestraban ao presidente Manuel Zelaya, os militares golpistas asasinaron a un deputado, hai unha deputada desaparecida, os ministros do goberno foron detidos, asaltaron as embaixadas de Cuba, Venezuela e Nicaragua, secuestrado ao persoal diplomático, nun claro acto de guerra contra estes países, hai centos de ordes de detención contra dirixentes populares, o pobo sofre a represión nas rúas, os médicos cubanos en Honduras están sendo agredidos e sofren o fustrigacións dos militares golpistas.
En Honduras a riqueza está en poder de de 8 familias que condena ao resto da poboación a vivir na pobreza. A oligarquía non pode permitir nin sequera que se consulte ao pobo, aínda que a consulta só teña carácter consultivo, segundo a actual lei o pobo non debe ser consultado en materia económica, política, internacional, o goberno de Manuel Zelaya. preguntou ao pobo se quería ser consultado, o pobo hondureño non puido opinar, a mordaza fascista impúxose en Honduras.
O golpe militar en Honduras é a resposta do imperialismo aos avances democráticos e populares en America Latina, é un atentado contra o progreso solidario e económico que hoxe representa a alternativa bolivariana para as Américas, da cal forma parte Honduras.
O exército ameazante nas rúas non poderá amedrantar o pobo hondureño, a súa vontade non será silenciada, o terror imposto polos golpistas enfrontarase á mobilización popular e á condena de todos os pobos do mundo.
Á inmediata resposta solidaria de todas as forzas progresistas de Latinoamérica, a reunión urxente do ALBA, sumouse a condena da FSM (Federación Sindical Mundial) e de Vía Campesiña, así como de todos os sectores progresistas do planeta.
O Partido Comunista dos Pobos de España chama a mobilizarse contra o golpe militar en Honduras, a saír á rúa para esixir a restitución do goberno lexitimamente elixido.
O Partido Comunista Dos Pobos de España esixe ao goberno do estado español condene o golpe, se négue a recoñecer ao presidente usurpador imposto polos golpistas e ordene a retirada inmediata do embaixador de España en Honduras.
Comisión Antiimperialista CC - PCPE
28 de Xuño de 2009
Domingo, 28 de Junho de 2009
HONDURAS. FASCISMO NON PASARÁ!
Sexta-feira, 26 de Junho de 2009
DE AVANTAR: O luns comezará pola mañá a marcha a pé a Compostela dos traballadores en folga do Metal desde Pontevedra





