CAMPAÑA FOLGA XERAL CONTRA O CAPITAL!!!

Algunhas imaxes da campaña que están a levar adiante os camaradas dos CMC-CJC e PCPE

FSM 65 ANIVERSARIO, VIDEO

Acto do 65 aniversario da Federación Sindical Mundial en Caracas, 21 de Xullo de 2010



Traballo realizado por FESGA

 
http://fesga.blip.tv/file/3944757/

O día 21 de Xullo de 2010 tivo lugar en Caracas un acto que conmemorou o 65 aniversario da Federación Sindical Mundial (FSM). No vídeo, intervencións de George Mavrikos (Secretario Xeral da FSM) e de

Valentín Pacho (Vice-Secretario da FSM)

A REFORMA LABORAL NUNHA LINGUAXE COLOQUIAL

Tradución da Reforma Laboral

4 Ago, 2010

Interesante documento que tenta explicar nunha linguaxe coloquial as

reviravoltas da nova contrarreforma laboral

1. CONTRATOS TEMPORAIS

lemos moitas interpretacións sobre a reforma; moitas inexactas, algunhas

esaxeradas e case todas elas demostrando moita ignorancia en dereito laboral

básico por parte do seu autor. Así que aquí tedes a nosa tradución da reforma ao

Roman Paladino, no cal o pobo adoita falar ao seu veciño. Como coñecemos moi ben

o percal non só vos podemos informar da “letra” da reforma, senón tamén do

“fondo”, é dicir do que se pretende con esta reforma realmente e quen e como van

saír beneficiados e prexudicados por ela.

Cambios na contratación temporal

O contrato por obra limítase a 3 anos por Estatuto dos Traballadores e ata 4

anos se se permite no convenio sectorial. Ollo, non vale amplialo nos convenios

de empresa. Por suposto estamos falando de contratos por obra que sexan

correctos. Se o contrato temporal por obra está en fraude de lei é indefinido

desde o primeiro día igual que antes.

Cando se teñan dous ou máis contratos temporais de calquera tipo (excepto de

formación e interinidade), incluíndo por ETT, que somen 24 meses nos últimos 30

coa mesma empresa ou grupo e facendo calquera funcións, o contrato transfórmase

automaticamente en indefinido. Antes esixíase que fose exercendo as mesmas

funcións e coa mesma empresa. Podería ser unha clara mellora, pero como o

despedimento obxectivo nos indefinidos vai ser moito máis fácil non vai servir

de nada aos traballadores

A empresa terá que comunicar por escrito ao traballador, no prazo de 10 días,

que pasou a ser indefinido por calquera das razóns anteriores. Como sempre

pasou, os empresarios pasarano polos collóns e o empregado que queira que

demande.

Vanse a seguir permitindo, de forma totalmente consciente, as dúas grandes vías

de fraude de lei nos contratos temporais:

Contratas. Se unha empresa ten un posto fixo (por exemplo de informático) e o

contrata ela mesma mediante un contrato temporal, sería realmente indefinido

porque estaría en fraude de lei. En cambio, se mete ao informático mediante unha

contrata, é un contrato temporal correcto. É dicir, en ambos os casos o

informático fai o mesmo, pero da segunda forma o contrato temporal coa e da

primeira non. Isto é así porque o Tribunal Supremo decidiuno en varias

sentenzas. Por iso existen miles de supostas empresas que o único que fan

realmente é dedicarse á cesión ilegal de traballadores mediante contratas,

especialmente na construción, a informática, a limpeza, a vixilancia... e

váiselles permitir seguir facéndoo.

A sucesión de traballadores temporais para o mesmo posto fixo. Quen o vai a

impedir? Vai actuar de oficio a inspección de traballo? Van demandar os

empregados ou o Comité de empresa? Van denunciar os sindicatos? Por favor, que

non nos fagan rir que se nos saltan os puntos da hernia.

A indemnización por fin de contrato temporal vai subir a 12 días por ano... no

2015. De momento segue igual (8d) para todos os contratos temporais que se fagan

no 2010 e no 2011. Os que se fagan no 2012 pasan a 9d, 10d no 2013, 11d no 2014

e 12d no 2015.

Vaise permitir a contratación por ETT dentro das Administracións Públicas. Isto

si que é gordo porque é directamente anticonstitucional, xa que infrinxe o

principio de igualdade, mérito e capacidade no acceso á función pública. Isto

pode supor directamente a morte das bolsas de traballo e un golpe xigantesco

para o negocio das oposicións (academias e editoriais), especialmente nalgunhas

administracións, como os servizos de saúde, e nalgúns postos de escasa

cualificación, como ordenanzas e auxiliares administrativos. Por exemplo, se

agora se usa a bolsa de traballo para cubrir as baixas de maternidade, dentro

dun tempo estará xeneralizado chamar á ETT e pedirlle un licienciado en dereito

con coñecementos de informática para substituír a Paqui, a auxiliar do Concello

que está embarazada. Ata agora as Administracións tiñan que convocar oposicións

cada certo tempo co obxectivo de ter bolsa de traballo. Agora non vai facer

falta. O choio e a boa vida para o funcionario con praza e cando haxa moito

traballo que facer chámase á ETT e xa está.

Efectos reais destes cambios

O efecto real no mundo do traballo destas reformas na contratación temporal é

sinxelísimo de “adiviñar”. Hai que ter en conta que outra das claves da reforma

é que a empresa só paga 12d dos 20d de indemnización por despedimento obxectivo

dun empregado indefinido, pagando o FOGASA os outros 8, e que este despedimento

vai ser máis fácil. Así que a Xestoría Pepe e o seu cliente Manolo o do bar van

facer o seguinte cos contratos dos camareiros:

Ata o 31/12/2011 temporal a todo o mundo, como o 96% dos contratos que se fan

ata agora.

Desde o 1/1/2012 irán diminuíndo progresivamente o nº de contratos

Desde o 1/1/2015 “indefinido” a todo o mundo, porque tanto a indefinidos como a

temporais custará 12d por ano polos na rúa, pero as cotizacións dos indefinidos

son inferiores

Dentro de 5 anos faranse moitísimos máis contratos indefinidos que agora, pero

serán moito menos estables porque o despedimento será moito máis barato. Digamos

que o contrato de traballo será unha merda indefinida porque a merda flota.

Dentro de 5 anos ningún xornal nin TV nin radio recordaranos que houbo unha

reforma pola cal a indemnización por despedimento baixou de 45 a 20 días por ano

e o Goberno de quenda (sexa PSOE ou PP), as empresas e os medios de comunicación

domesticados con publicidade presumirán de que en España se rematóu coa

temporalidade abusiva, cando a realidade será que se acabou cos contratos

indefinidos de 45d de indemnización. As empresas gastarán menos diñeiro en

cotizacións e os traballadores cobrarán menos de indemnizacións. É dicir, que de

todo o pastel que é a economía española aumentará a parte que quedan as empresas

á conta da parte que quedan os empregados, pois ese é o único e verdadeiro

obxectivo final desta reforma laboral. Dito doutra forma. Os custos laborais

totais (salarios cotizacións indemnizacións) en España van seguir sendo os

mesmos, pero vanse repartir entre máis traballadores. O mesmo pastel dividido

entre máis xente. Menos paro pero peor traballo. Joder, que fácil foi acabar co

problema do paro.

Os efectos sobre a economía en xeral están na mesma liña. Ata agora moitas

empresas levaban dúas contabilidades, A e B, só para pagar menos a Facenda; pero

agora van ter que facelo tamén para poder reducir os seus custos laborais. Como

o diñeiro do FOGASA sae das cotizacións das empresas, esta reforma vai supor que

as empresas con persoal estable e que non levan dobre contabilidade van ter

moitos máis gastos e van pagar os despedimentos obxectivos fraudulentos das

empresas defraudadoras e con renovación constante do persoal. A mensaxe do

Goberno é clara: contrate vostede como sexa e faga o que queira cos seus

empregados, que a cambio de que nos reduza o paro ninguén vai preguntar por

contas.

Doutra banda, ata agora había moitos empregados con anos de antigüidade nas súas

empresas a base de encadear contratos temporais por obra con contratos

eventuais, cambiando de empresa, etcétera. A Asesoría Pepe sabe dabondo que é

unha fraude, pero non llo di aos seus clientes porque se o empregado denuncia,

quen paga é o cliente, non a asesoría. Pero agora todos os clientes van saber

que aos dous anos o empregado faise “fixo” sexan cales sexan os truquiños da

Asesoría Pepe. O resultado vai ser que van botar a todo o mundo á rúa cada 3

anos.

2. DESPEDIMENTOS.

A tramitación como proxecto de lei non entrará en vigor ata principios de

outubro. O que se aprobou é o “inicio”, por dicilo así, da tramitación deste

proxecto de lei. Agora queda as fases de relatorio, emendas, Senado, etcétera. O

Congreso aprobou que en agosto se poidan celebrar todas as sesións que sexan

necesarias do relatorio, a comisión e o pleno para aprobar definitivamente a

Lei.

Total, que aínda non está todo o peixe vendido nin moito menos e non dubidedes

que algo van deixar para cambialo tras a folga xeral.

Modificacións do despedimento colectivo e do obxectivo.

Estas modificacións van afectar a todos os traballadores, tanto aos que xa teñan

contrato de calquera tipo cando se aprobe a Lei como aos contratados a partir de

entón. Antes de seguir, recomendámosche que leas o noso artigo sobre tipos de

despedimento, para saber distinguir entre disciplinario, improcedente, obxectivo

e nulo.

Despedimento por causas económicas. Para conseguir no xulgado que o seu

despedimento obxectivo 20d fose declarado procedente, ata agora era necesario

que a empresa demostrase que dito despedimento era necesario para a

supervivencia da empresa. Agora só terá que probar que “ se deduce minimamente a

razoabilidade” do despedimento da súa “situación económica negativa”.

Despedimento por causas organizativas. As causas que antes xustificaban un

simple cambio de horario, de xornada ou un traslado agora tamén xustifican o

despedimento obxectivo de 20d por ano. Isto non estaba na proposta inicial.

Será válido un despedimento obxectivo 20d que simplemente mellore a situación

organizativa da empresa. Xa non será necesario que existan dificultades

organizativas que haxa que superar.

Será válido o despedimento obxectivo 20d de tipo preventivo, porque se admite

devandito despedimento para previr unha futura “evolución negativa”. Xa non será

necesario que a empresa demostre que existen dificultades reais, actuais e

efectivas, como se pedía na xurisprudencia do Supremo.

Do mesmo xeito que no despedimento obxectivo por causas económicas, no

despedimento obxectivo por causas organizativas a empresa deberá xustificar só

que da súa situación organizativa “se deduce minimamente a razoabilidade” do

despedimento.

O preaviso por despedimento obxectivo será de 15 días. Antes era de 30.

Se no despedimento obxectivo non pagan a indemnización inmediatamente e o

empregado demanda, será despedimento improcedente. Antes era nulo, con

readmisión obrigatoria.

Se na carta de despedimento obxectivo non se indican con detalle as causas e a

xustificación do mesmo, será despedimento improcedente se o empregado demanda.

Antes era nulo con readmisión obrigatoria.

Intencións verdadeiras.

Na proposta inicial da reforma que se pasou aos sindicatos poucos días antes de

aprobarse, esixíase que as causas económicas se demostrasen documentalmente e

que as necesidades de emprego da empresa se reduciron, pero ambas cousas

quitáronas do texto definitivo que está agora en trámite parlamentario. Ademais

está iso de que o despedimento obxectivo xustifícase se se “deduce minimamente a

razoabilidade”.

Ese “minimamente” non deixa lugar á menor dúbida: a verdadeira intención do

Goberno é impedir que os despedimentos obxectivos (20d) acaben en improcedentes

(45d) por demanda xudicial do empregado.

Consecuencias.

En resumo, o despedimento vai ser libre e só vai custar 12d por ano en caso de

dificultades mínimas, xa que os outros 8d vainos pagar o FOGASA. Antes tamén

era libre, pero pagando, sen axuda do FOGASA, 45d por ano. Aínda así, confiamos

cegamente en que a Asesoría Pepe seguirá a cagala nas cartas de despedimento

obxectivo ou saltándose o pago inmediato, co que seguirá sendo recomendable

demandar sempre en caso de despedimento obxectivo. En case todas as cartas que

vimos, a Asesoría Pepe pon como causa de despedimento obxectivo a frase “por

causas económicas, organizativas ou de produción” copiada textualmente do artigo

51.1 do Estatuto dos Traballadores, sen engadir máis nada que algunha que outra

conxectura ou xeneralidade. Hai que ser moi parvo para pór un “ou” na causa,

porque demostra que non existe causa concreta. Claro que cando pon un “e” é case

máis divertido, xa que dificilmente unha causa pode ser de dous tipos á vez. En

nome dos traballadores que todos os días lles gañan os xuízos: grazas, Asesoría

Pepe.

Como os traballadores en redución voluntaria de xornada teñen protección

especial contra despedimento improcedente e tamén actúan dereitos especialmente

protexidos, na nosa opinión seguirá sendo igual de difícil conseguir botalos con

despedimento obxectivo. Resultaría bastante contraditorio que se despida por

causas económicas ao empregado que cobra menos por terse reducido a xornada. Xa

que logo, moitos empregados reduciranse a xornada co único obxectivo de impedir

que os despidan.

É cachondísimo, pero agora vai ser máis barato e fácil despedir aos

traballadores que trasladalos ou cambiarlles o horario. En casos de traslado ou

cambios de horario prexudiciais, o traballador ten dereito a rescindir o seu

contrato cobrando indemnización de 20d ano, que pagará totalmente a empresa.

Ademais tería moitas posibilidades de gañar o xuízo porque eses traslados e

cambios de horario só se poden facer por necesidades probadas. En cambio, se a

empresa lle fai un despedimento obxectivo só ten que pagarlle 12d ano, xa que os

outros 8d os paga o FOGASA e ademais este despedimento non ten que ser por

razóns probadas.

Como o despedimento será moi fácil e só vai custar 12d ano, farán a todo o mundo

indefinido desde o principio, porque a finalización do contrato temporal custará

tamén 12d ano, pero as cotizacións son máis caras. Ademais un contrato temporal

en fraude permite ao empregado demandar e conseguir indemnización de 45d ano. Xa

que logo atopámonos co paradoxo de que os contratos temporais en fraude van ser

máis estables que os contratos indefinidos. Cágate lorito.

3. NOVO CONTRATO.

Novo “Contrato de Fomento da Contratación Indefinida” (CFCI).

Vanllo poder facer a todo parado cuxo emprego anterior sexa con contrato

indefinido ou que estea dous ou máis anos con contratos temporais con calquera

empresa. É dicir, a case todo o mundo.

Cun CFCI a empresa poderache despedir sen razón pagando só 33d ano e sen pagar

salarios de tramitación.

Ademais o FOGASA vaille pagar 8d, polo cal a empresa só paga realmente 25d. O

único que terán que facer será pór na carta que o despedimento é obxectivo sen

dar ningunha razón e ao mesmo tempo recoñecer que é improcedente. Antes da

reforma, a indemnización de 33d pagábaa totalmente a empresa só era posible se o

empregado demandaba e era o xuíz quen dicía que o despedimento obxectivo era

improcedente. Nese caso, o empregado cobraba e cotizaba os salarios de

tramitación, é salario completo entre despedimento e sentenza, que como pouco

viñan ser entre 3 e 4 meses.

Novas coberturas do Fogasa.

O FOGASA (fondo de garantía salarial) existe desde fai anos para que o Estado

pague as indemnizacións e salarios dos empregados cuxa empresa non pode pagar.

Por suposto, o FOGASA pagaba se era o xuíz quen dicía nunha sentenza que a

empresa era insolvente. Non valía con que empresa o dixése na carta de

despedimento, como fan en multitude de ocasións. Pór na carta de despedimento

obxectivo que a empresa só paga o 40% era causa segura despedimento nulo, con

readmisión obrigatoria.

Pero agora todo vai cambiar. O FOGASA vai pagar 8d ano do despedimento obxectivo

nos contratos indefinidos que se fagan desde que entre en vigor a Lei e que

duren máis dun ano sen necesidade de que a empresa sexa insolvente nin de que o

despedimento estea xustificado.

Isto non soporta o máis mínima análise xurídica. Se o FOGASA vai pagar

despedimentos obxectivos recoñecidos pola propia empresa como improcedentes

atopámonos con que se vai a usar diñeiro público en actividades ilícitas

privadas. Na nosa opinión isto é claramente anticonstitucional.

Intencións verdadeiras.

No texto pasado aos sindicatos o día 11 de xuño esixíase que o traballador

estivese 3 meses antes de poder facerlle un CFCI. Agora non se esixe nin un só

día. A intención é moi clara: que calquera empresa poida facer o CFCI ao

empregado que desexe contratar, é dicir a morte de facto do indefinido

ordinario.

Consecuencias.

Moitas asesorías Pepe van propor ás súas empresas clientes que dean de baixa aos

seus empregados que teñan contrato indefinido ordinario e que os contraten outra

vez ao día seguinte o que se vai poder facer porque se eliminou o requisito de

estar 3 meses no paro. Desta forma a indemnización pasa máxicamente a custar 25d

ano no canto de 45d ano.

Como xa se dixo no artigo anterior, moitos traballadores acolleranse a redución

xornada ou se presentarán ás próximas eleccións sindicais para ter protección

especial despedimento improcedente.

O despedimento correcto e respectuoso co empregado vai ser máis caro que o

fraudulento

Exemplo: Manolo o do bar quere despedir a Toñi a camareira porque se nega a

traballar de cociñeira e a cobrar como tal. Entón a Asesoría Pepe proponlle a

Manolo dous tipos de despedimento.

O primeiro de antes da reforma: disciplinario recoñecido como improcedente, que

custa 45d ano.

O segundo, tras a reforma, é un despedimento obxectivo (invéntase calquera

causa, porque non fai falta que sexa recoñecido como improcedente, que custa 33d

ano, pero o FOGASA paga 8.

Ata se poden arriscar a un despedimento obxectivo sen recoñecelo como

improcedente, que custa 20d ano pero o FOGASA paga 8. O malo desta última opción

é que se Toñi demandase, cobraría 45d e salarios de tramitación sen que o FOGASA

puxese un euro. Xa que logo Manolo ten tres prezos a elixir: 45d sen risco,

risco e 12d con risco de transformarse en 45d salarios de tramitación. Que

despedimento preferirá o do Bar? Moi probablemente o de 25d sen risco.

Como este despedimento de 25d ano só se poderá facer nos novos CFCI, moitas

empresas acosarán os seus empregados con contrato indefinido para conseguir a

súa baixa voluntaria e cambialos por empregados con CFCI. Este proceso será máis

habitual nas empresas con varios centros de moitos empregados en postos de baixa

cualificación facilmente sustituibles. Non fai falta ser moi listo para imaxinar

que empresas en concreto o van facer.

Afortunadamente a Asesoría Pepe seguirá póndoo fácil ao empregado para demandar.

Por moito que os facilitaron, os despedimentos obxectivos seguirán sen ser

válidos se as nóminas dos anteriores non están ben feitas. É dicir que se che

pagaron menos sempre poderás demandar contra calquera tipo de despedimento e

acabarán pagándoche 45d ano e salarios de tramitación. Pódenche estar pagando

menos por varias razóns:

Porque che pagan menos do que di a táboa salarial actualizada do convenio

obrigatoriamente aplicable. Pode faltarche salario, pluses, pagas extras...

total ou parcialmente, dá igual.

Porque excedas a xornada máxima de traballo segundo o convenio aplicable. Se

traballas por semana, case seguro que te estás pasando porque en case todos os

convenios a xornada é moi inferior a 40h. O problema é que a asesoría Pepe non

sabe calcular a xornada semanal a partir da anual.

Porque che deixaron a deber unhas comisións ou incentivos aproveitando que te

van a despedir.

Porque che pagaron salario en negro ou en dietas.

Por calquera outra débeda por calquera outra razón.

4. CAMBIOS DE HORARIO, CONXELACIÓN DO SOLDO E DESPEDIMENTO PARCIAL.

Horario de traballo

A distribución da xornada de traballo será libre dentro de cada empresa sen

necesidade de facer caso ao que diga o convenio aplicable. Xa que logo, aínda

que o convenio diga que se traballa 1.780 h anuais de luns a venres, as empresas

poderán facer que se traballe de luns a sábado, a quendas ou como queiran, pero

sen exceder o límite de 1.780. Iso si: os empregados aos que se lles modifique o

horario manterán o seu dereito ao conflito colectivo e/ou demanda individual

contra devandito cambio ou á rescisión voluntaria do seu contrato cobrando

indemnización 20d ano e paro.

Conxelación do soldo

O chamado “descolgue salarial” (conxelación do soldo ou non aplicación das

subidas) por dificultades económicas xa existe no Estatuto dos Traballadores

desde fai anos. Ata agora, esa rebaixa só se podía facer seguindo o método e

cumprindo os requisitos indicados no convenio aplicable. A diferenza é que cando

entre en vigor a reforma poderanse conxelar os salarios de todo o persoal

mediante pacto de empresa, diga o que diga o convenio, pero só se non facelo

fixese perigar os empregos. Este pacto só poderá durar o que lle quede de

vixencia ao convenio ou, na súa falta, 3 anos.

Despedimento parcial

Por causas económicas, organizativas e de produción, as empresas poderán reducir

temporalmente as xornadas dos seus traballadores entre un 10% e un 70% sen

pagarlles indemnización algunha. Non hai límite superior nin inferior en canto

ao nº de traballadores afectados. Isto xa existía antes e era coñecido como o

ERE de redución de xornada. A diferenza é que antes non existían os límites 10-

70 nin se esixía que fose de forma temporal e sobre todo queda claro que se terá

dereito ao cobro do paro. Tamén parece concluírse que a empresa en ERE temporal

non poderá contratar traballadores novos e que cando mellore a súa situación

deberá reincorporar aos reducidos.

Está pendente de desenvolverse un regulamento no que poida que se obrigue a

realizar cursos aos traballadores aos que se lles aplique este despedimento

parcial se queren cobrar o paro da parte de xornada que lles quiten. Non é un

segredo que estes cursos serán impartidos case sempre polos centros de formación

dos sindicatos e organizacións empresariais.

Consecuencias

Xa sabemos o que significa un “pacto de empresa” nunha empresa española. Na

inmensa maioría das ocasións significa que o asina o delegado da empresa pequena

que non sabe nin o que fai e que lle din “asina aquí ou á puta rúa”. Xa que logo

as conxelacións de salario van ser moi fáciles de conseguir. Por suposto temos

os casos do Comité de empresa con maioría de Fasga, Fetico ou outros sindicatos

amarelos, que asinarán todo o que digan as empresas que os manteñen.

Como fai anos, poida que volvan aqueles cursos que había que facer

obrigatoriamente para cobrar o paro. A diferenza é que antes os daba o INEM co

seu propio persoal, aínda que fose subcontratado. Agora daranos os sindicatos e

as asociacións de empresarios. Todos coñecemos a calidade deses cursos e a súa

seriedade en canto a asistencia e avaliación dos coñecementos efectivamente

adquiridos. Quen non fixo un curso de “informática avanzada” no que creas o teu

primeiro email e aprendes a subliñar co Word?

O PARO

O que máis está pasando desapercibido da reforma laboral en fase de proxecto son

as modificacións en canto ao cobro do paro, aínda que isto é sen ningunha dúbida

o que máis van notar todos os traballadores españois. Agora o paro vai estar

controlado polas novas axencias de colocación igual que as baixas contrólanas as

mutuas, por suposto co único obxectivo de aforrar aínda que sexa á conta de

permitir o enriquecemento de quen controlen estas axencias privadas.

Cambios no paro

Esta reforma vaise a levar a cabo mediante modificacións no Estatuto dos

Traballadores, na Lei 56/2003 de Emprego, na Lei Xeral da SS e na Lei de

Infraccións e Sancións na Orde Social.

Autorízanse as axencias privadas de emprego con afán de lucro.

As axencias terán o control das prestacións que cobran os parados. Baixo a

ameaza constante de perder o paro, os parados terán que:

Renovar a demanda na axencia.

Acudir obrigatoriamente ás citas da axencia para ofertas, cursos...

Acudir ás entrevistas de traballo que lles diga a axencia.

Acudir á axencia para entregar o comprobante de que acudiron á entrevista de

traballo.

Aceptar obrigatoriamente as ofertas de emprego que a axencia considere

adecuadas. Obviamente será necesario que o empresario acepte previamente ao

candidato.

Facer os cursos de formación que a axencia considere adecuados.

Realizar os traballos de colaboración social que sexan requiridos pola axencia

de emprego das Comunidades Autónomas. Calquera auxiliar administrativo que alí

traballe poderá coñecer todo o voso historial laboral e os vosos datos persoais.

As axencias terán acceso directo aos datos dos parados rexistrados nos servizos

de Emprego

As axencias non poderán cobrar aos parados polos seus servizos pero si que

poderán cobrar a calquera empresa, tanto ás que busquen empregados como ás que

busquen alumnos para os seus cursos como ás que busquen colaboradores para

asuntos sociais. Por suposto poderán cobrar todas as subvencións que queiran e

poidan.

Consecuencias

Todo o mundo que teña algo de experiencia no mundo dos traballadores sabe

perfectamente que aos traballadores españois impórtalles tres collóns o que lles

paguen de despedimento, porque saben dabondo que moi poucos traballos acaban en

despedimento, senón que o habitual é que acaben por finalización de contrato

temporal ou por baixa voluntaria. Os nosos estudos confírmano. Menos aínda lles

importan os floreos sobre o novo despedimento obxectivo recoñecido como

improcedente ou sobre o novo contrato de fomento, porque non teñen nin putísima

idea do que significa todo iso. O traballador español o único que quere é poder

cobrar o paro despois de que acabe o seu emprego habitual porque o percibe como

a única forma que ten de compensación da merda de condicións laborais que

soporta. É dicir, o traballador español está soportando:

facer máis horas que as permitidas

cobrar menos do que di o convenio

ter as vacacións cando lle saia á empresa dos collóns

non poder coller a baixa cando está enfermo

non gozar dos permisos que poida ter...

todo iso a cambio de poder cobrar o paro uns meses cando o martirio acabe. Que

pasará se encima lle pon problemas para cobrar o paro? Deixemos ao Goberno e ás

empresas que sigan tirando da corda, a ver se racha dunha vez.

As empresas logo aprenderán que o peor método de buscar persoal será acudir a

estas axencias, porque só lles mandarán xente que realmente non quere o posto,

senón que acoden só porque lles obrigan para poder seguir cobrando o paro. Só as

empresas que oferten postos tan malos que non atopen a ninguén para cubrilos

acabarán acudindo a estas axencias. A consecuencia obvia é que os traballadores

saberán que calquera posto que oferten estas axencias será malísimo por

definición. Se non fose malo, a empresa non tería necesidade de acudir á

axencia.

O único que ten que facer o parado que queira seguir cobrando o paro é provocar

que o empresario o rexeite. Na entrevista pode preguntar polas vacacións, pola

felixibilidade de horario, polas pontes, polos permisos, comentar que demandou á

súa empresa anterior, que a denunciou ante inspección de traballo... man de

Santo, oes.

Antes de que empecen a funcionar estas axencias, os traballadores máis formados

acudirán ao servizo público de emprego da súa Comunidade Autónoma para adelgazar

o seu curriculum en canto a titulacións, coñecementos e experiencia co fin de

que as axencias privadas atopen menos traballos “adecuados” para eles.

As empresas, asociacións e fundacións que se dediquen a impartir cursos de

formación si que van usar con intensidade os servizos destas axencias. Xa non

terán que preocuparse de buscar alumnos senón que as axencias de emprego

traeranllos da orella. Quen imparten os cursos son os que logo fan todo o

papelorio dicindo que non houbo faltas de asistencia, que a avaliación é moi

positiva e que todo é fenomenal.

Sen ningún tipo de contemplacións, as axencias e as empresas intentarán acolloar

aos parados máis ignorantes dicíndolles que lles van a quitar o paro, para

obrigarlles a aceptar os postos pésimos e que non requiran ningunha formación:

agricultura, limpeza, vixilancia, hostalería...

É ata posible que postos de traballo reais se introduzan fraudulentamente como

supostos cursos. Por exemplo un suposto curso de vendas no que realmente se

están buscando comerciais a porta fría. Se o “alumno” non vende nada a empresa

non perde porque non lle está pagando soldo nin cotización senón que o “alumno”

cobra o paro; pero se vende algo, mel sobre filloas.

A obrigación de realizar traballos de colaboración social e programas de emprego

pode ser un auténtico coadoiro para que algúns Concellos e supostas ONG consigan

man de obra gratuíta. Unha ONG non pode ter ánimo de lucro, pero os seus

dirixentes e empregados poden cobrar a nómina que a propia ONG decida. A bo

entendedor?

Podemos concluír que todo o mundo sabe, Goberno incluído, que estas axencias

realmente non van axudar a ningunha empresa a cubrir postos de traballo reais e

adecuados. Van facer o mesmo que fan agora as mutuas: citar constantemente aos

parados. Cada oferta suporá tres citas: a primeira na axencia, a segunda a

entrevista na empresa e a terceira na axencia para xustificar que se acudiu á

entrevista. Con isto intentan evitar que haxa parados traballando na economía

mergullada; pero esta economía vai seguir existindo, só que haberá maior

rotación dentro dos parados que a sofren.

Na nosa opinión, as asociacións de empresarios van crear axencias de colocación

porque lles van a servir de moito. Van ter acceso directo ás bases de datos dos

servizos públicos de emprego, un mecanismo para cubrir os empregos que ninguén

quere e sobre todo carne de canón a eito para os seus cursos.

A ADMINISTRACIÓN PÚBLICA

Vai ser posible o despedimento do persoal laboral fixo e vaise a poder contratar

persoal por ETT. A reforma laboral, que segue o seu curso parlamentario ante o

silencio da oposición e dos medios de comunicación, vai supor o cambio máis

importante na política de persoal na Administración que calquera que lea isto

coñeza xamais.

Despedimentos

O despedimento do persoal laboral vai ser posible grazas á facilitación do

despedimento obxectivo por esta reforma laboral. Aínda que sexa persoal laboral

“fixo” ou temporal, aínda que aproben unha oposición, dixese o que dixese a súa

convocatoria e aínda que a súa praza e/ou nomeamento estean no Boletín Oficial

correspondente asinado con sangue polo rei e Gandalf o Gris. Por suposto, dá o

mesmo que sexa Administración estatal, autonómica ou local; o Estado,

autonomías, universidades, concellos, deputacións, organismos autónomos (CIS,

CSIC, CNI, INE, Patrimonio Nacional), axencias estatais (BOE, AEMET) e entidades

públicas e empresariais (AENA, RTVE, RENFE, FNMT, ICO). Os funcionarios poden

estar tranquilos? de momento. Isto cremos que non foi comentado por ningún medio

de comunicación, nin sequera en internet.

O Estatuto do Empregado Público, a diferenza do Estatuto dos Traballadores,

esixe que ante despedimentos colectivos ou obxectivos na Administración se

tramite un plan de ordenación de recursos humanos. É dicir que antes de despedir

teñen que facer uns papeis que terá que aprobarlles outra Administración. Miúdo

problema para os que son profesionais precisamente diso.

A facilitación do despedimento obxectivo pola reforma laboral en curso vai supor

que se poida despedir obxectivamente (de forma colectiva ou individual) ao

persoal laboral fixo en dous casos:

Por causas económicas. Ata agora non se podía facer porque era necesario que

estivese en perigo a viabilidade de, por exemplo, o concello do que se tratase.

Cando a reforma sexa aprobada definitivamente, xa non será necesario este

requisito.

Por causas organizativas. Por exemplo porque se privatice un servizo público ou

simplemente porque empezo a funcionar mediante contratas. Xa non haberá

obrigación de recolocar ao persoal nin de esperar a que se xubilen. Por exemplo,

un Concello poderá pór de patitas na rúa a todo o seu persoal de oficios

(mantemento, telefonistas, ordenanzas, xardineiros...) e contratar o servizo con

calquera empresa.

Xa vos comentamos na primeira parte da tradución da reforma laboral:

Vaise permitir a contratación por ETT dentro das Administracións Públicas. Isto

si que é gordo porque é directamente anticonstitucional, xa que infrinxe o

principio de igualdade, mérito e capacidade no acceso á función pública. Isto

pode supor directamente a morte das bolsas de traballo e un golpe xigantesco

para o negocio das oposicións (academias e editoriais), especialmente nalgunhas

administracións, como os servizos de saúde, e nalgúns postos de escasa

cualificación, como ordenanzas e auxiliares administrativos. Por exemplo, se

agora se usa a bolsa de traballo para cubrir as baixas de maternidade, dentro

dun tempo estará xeneralizado chamar á ETT e pedirlle un licenciado en dereito

con coñecementos de informática para substituír a Paqui, a auxiliar do Concello

que está embarazada. Ata agora as Administracións tiñan que convocar oposicións

cada certo tempo co obxectivo de ter bolsa de traballo. Agora non vai facer

falta. O choio e a boa vida para o funcionario con praza e cando haxa moito

traballo que facer chámase á ETT e xa está.

Consecuencias

Todos sabemos que a contratación pública é o lugar habitual onde aniña a

corrupción. Ata agora a contratación de persoal estaba á marxe deste tipo de

chanchullos, pero agora isto pode ser Hollywood para algúns. Imaxinade o volume

de negocio que pode supor para unha ETT o “captar” a unha Administración

calquera para proverlle continuamente de ordenanzas, auxiliares administrativos,

persoal de mantemento, monitor, enfermeiros, auxiliares de clínica, celadores...

Postos todos eles de baixa cualificación, de fácil ocupación e sobre todo con

moitísimo movemento. Vaia negocio.

Tampouco fai falta pensar mal de todo. Sen necesidade de chegar á corrupción, a

posibilidade de despedir persoal da Administración e usar as ETT vai supor un

auténtico choio, sobre todo para os funcionarios de alto nivel que traballen

nesa mesma administración:

Moitísimo menos traballo. Xa non hai que chamar a persoal para que che mande un

auxiliar da bolsa que seguramente xa as sabe todas respecto de funcións,

vacacións, moscosos... agora chámase á ETT e se o que che mandan non che gusta

cámbiancho por outro.

Xa non fai falta convocar oposicións para ter bolsa. Nalgunhas administracións

xa de seu estaban anos sen convocar porque facelo é unha lea: negociar as bases

cos sindicatos, polas de forma que “os de dentro” queden, os exames, corrixilos,

os recursos, os nomeamentos, manter a bolsa actualizada... uf, que traballoso.

Chamar á ETT é moito máis fácil.

Menos gasto. Se se pode despedir ao persoal laboral fixo e cambialo por unha

contrata que cobra menos (e paga máis a segundo quen) por que non facelo? Así

aforranse cartiños que poden ser utilizados en manter os espectaculares soldos

dalgúns funcionarios, en obras públicas rechamantes, etcétera.

Fonte: Laboro. Asesoramento xurídico laboralista de traballadores en España

collida de http://www.unidad-obrera.org/?p=394

29-S FOLGA XERAL CONTRA O CAPITAL

¿Por qué esta reforma laboral perxudica os dereitos da clase traballadora?




-Porque calquer traballador ou traballadora poderá ser despedido ou despedida con tan só 20 días de indemnización dos que a empresa únicamente pagará 12. Os 8 restantes pagaranos as arcas públicas a través do Fondo de Garantías Salariais (FOGASA) no caso de despedimentos obxectivos e en todo tipo de contratos indefinidos.



-Porque unha empresa só terá que acreditar “unha situación económica negativa” para aplicar despedimentos obxectivos (indemnización de tan só 20 días por ano traballado), sen un período determinado para elo, abríndose así a porta a un despedimento continuo máis barato.



-Porque se extende o chamado contrato de fomento da contratación indefinida, que ten unha indemnización en caso de despedimento improcedente de tan só 33 días por ano traballado e un máximo de 24 mensualidades.



-Porque se dan facilidades ás empresas para que non se apliquen os salarios establecidos no convenio colectivo, así como se lles permite unha maior flexibilización en forma de reduccións de xornada, suspensións temporais de contratos, mobilidade xeográfica... Todo esto sempre que a dirección da empresa queira.



-Porque permite a existencia de Axencias Privadas de Colocación (por suposto, con ánimo de lucro) e amplíanse os campos onde se pode contratar a través de Empresas de Traballo Temporal (ETT´S), vaciando aínda máis de capacidade aos Servizos Públicos de emprego.





¿Por qué debo participar na Folga Xeral do 29 de Setembro?



Porque, aínda a pesar de ser unha Folga convocada moi tarde por unhas cúpulas sindicais que desde o comezo do actual período de crise capitalista, non fixeron máis que negociar á baixa os dereitos sociais, laborais e salariais do conxunto da clase traballadora, o 29 de Setembro é unha excelente oportunidade para deixarlle claro á patronal e ao goberno que os traballadores e as traballadoras non queremos esta contrarreforma laboral, non queremos perder máis dereitos históricamente adquiridos e non queremos pagar as consecuencias dunha crise que a maioría traballadora non fomos quen a provocóu. Por esto,a Folga Xeral do 29 de Setembro ten que ser un clamoroso berro de rexeitamento á patronal que se está a beneficiar desta crise e aos seus xestores políticos.



¿É a Folga Xeral a solución definitiva á crise capitalista?



A Folga Xeral, por sí mesma, e a pesar de que supoña un éxito en canto ao respaldo que obteña polos traballadores e as traballadoras, non é a solución á crise. Esta crise non é algo “fortuito” que ninguén podía prever. Este argumento é unha mentira de quen defenden un sistema capitalista que, periódicamente, xenera este tipo de crises máis ou menos profundas pero nas que, invariablemente, millóns de traballadoras e traballadores imos ao paro, perdemos dereitos sociais ou laborais que serven ao capital para remontar novamente as súas ganancias. En definitiva, o capitalismo non está en crise; o capitalismo é a crise. Xa que logo, a solución definitiva vai asociada á superación do sistema que as provoca.



¿Qué facer?



Organizarse e participar activamente xunto a quen propoñemos unha solución que pase por virar as costas a quen nos arrastraron a esta situación aplicando unhas políticas lesivas para os intereses da maioría. Deixar de escoitar e aceptar con resignación as mentiras da patronal e os seus lacaios políticos. ¿Por qué seguir apoiando a quen están destrozando a vida de millóns de traballadores a costa de protexer os beneficios dunha minoría explotadora?



Dito doutro xeito: Organizarse para derrubar a contrarreforma laboral, pero tamén ao capitalismo. Organizarse, en definitiva, no PARTIDO COMUNISTA DOS POBOS DE ESPAÑA (PCPE).





¿E cales son as alternativas que propón o PCPE ante a crise?



O PCPE diríxese á clase traballadora, con ou sen traballo, á mocidade, aos pensionistas...con un amplísimo programa económico, co cal pretendemos tanto saír da actual crise sen unha perda de dereitos para a maioría, como sentar as bases para a construcción dun novo modelo económico e político, o Socialismo, onde o lucro dunha minoría explotadora baseado no roubo cotián que día a día se comete contra a clase obreira, sexa algo definitivamente erradicado.






PROGRAMA



A recuperación do poder adquisitivo dos salarios e as pensións:




A igual traballo, igual salario. Persecución de calquera discriminación salarial da muller, da poboación inmigrante ou da mocidade.



Incremento do Salario Mínimo Interprofesional a 1200 euros netos mensuais.



Incremento das pensións mínimas a 1200 euros netos mensuais.



Prestación indefinida por desemprego mínima de 700 euros mensuais ata a reincorporación efectiva a un posto de traballo.



Proibición legal dos cortes de subministros, embargos e desafiuzamentos ou deshaucios para familias traballadoras en situación de desemprego.



Polas melloras das condicións e dereitos laborais:



Promoción efectiva do traballo indefinido e eliminación de toda forma precaria de contratación.



Proibición das ETTs e de toda forma de prestamismo laboral, creando organismos públicos ben xestionados que sexan quen sirvan para garantir o dereito ao traballo.



Reducción xeral da xornada laboral a 35 horas en cómputo semanal, por Lei e sen reducción salarial.



Reducción xeral da idade de xubilación aos 60 anos.



Cobertura social universal e gratuita.



Contra a fraude da patronal:




Loita efectiva contra a fraude fiscal.



Incremento da imposición ás Sociedades de Investimento en Capital Variable (SICAV) baixo as que se agochan as grandes fortunas, a un 45 %.



Persecución de toda fraude na contratación e na cotización patronal.



Persecución de toda vulneración do dereito á protección integral da saúde e á prevención de riscos laborais.



Non aos Expedientes de Regulación de Emprego (ERE s).





Loita contra o despedimento libre




Nengún despedimento sen causa real probada.



Elección por parte do traballador ou da traballadora, no caso de despedimento improcedente, entre a readmisión ou a indemnización.



Non á subcontratación nen á contratación fraudulenta de traballadores autónomos con vinculación prolongada á empresa. Reforma do Estatuto do Traballador Autónomo con ampliación efectiva dos dereitos sociais.

Comisión de Movemento Obreiro do PCPE

Partido Comunista dos Pobos de España

Comunistas da Galiza PCPE diante do Día da Patria Galega

A autodeterminación ten contido de clase

  Este 25 chamamos á maior e máis estreita unidade da clase obreira e dos sectores populares para conquistar a autodeterminación para o noso pobo, para a inmensa maioría do noso pobo,esto é: para a súa clase traballadora.

  A oligarquía imperialista española , elo da cadea imperialista europea, está a asestar contra a nosa clase obreira e sectores populares, contra a nosa mocidade, contra a muller traballadora da nosa nación, contra a clase obreira inmigrante, contra os nosos vellos , durísimos golpes que esixen a máis unitaria e contundente resposta por parte dos traballadores e organizacións populares.

   Están a reducirnos á escravitude, arruinando e proletarizando aos nosos pequenos productores e comerciantes e mandando ao paro ás e os nosos traballadores. O resto é sometido á escravitude laboral máis completa, vendo destruidos os seus dereitos mesmo á negociación colectiva dos contratos, mentres se privatizan os servizos básicos para abrir novos espacios á acumulación de capital.

  O réxime capitalista baseado na explotación e no asoballamento dos pobos é obsoleto e está podre.

    Fagámoslle frente.

  Vaiamos todas e todos á Folga Xeral o 29 de Septembro e fagámoslles ver que non imos renunciar sen combate aos nosos dereitos como traballadoras e como pobo. Fagamos desa folga unha folga da inmensa maioría dos traballadores, fagamos dela unha Folga contra o Capital e as súas políticas antiobreiras e antipopulares.

  Non hai máis clase obreira nen máis pobo respeitados, que os que combaten.

Comunistasdagaliza P.C.P.E.

Partido Comunista dos Pobos de España

CMC-CJC

Colectivos das Mocidades Comunistas

¡TODAS E TODOS Á FOLGA XERAL DO 29 S!

CHAMAMENTO DO COMITÉ EXECUTIVO DO PCPE Á PREPARACIÓN DA FOLGA XERAL DO 29S


 Á clase obreira oprimida e explotada polo capitalismo español:







O Comité Executivo do PCPE chama a todos os obreiros e as obreiras -que sofren unha maior violencia no escenario da crise capitalista internacional, elevando a cotas superiores a opresión do capitalismo sobre amplas capas do pobo traballador-, a desenvolver unha histórica xornada de loita o próximo día 29 de setembro.





O éxito desta xornada de Folga Xeral é determinante para o futuro da clase obreira. Se a folga non triunfa -coa participación masiva de toda a clase- a oligarquía entenderá que non hai resistencia ás súas políticas máis agresivas, e aproveitará a ocasión para arremeter con outra andanada de recortes laborais e salariais de maior violencia que as tomadas ata agora co último decreto do goberno. Por iso o 29S hai que parar todo o país, para demostrar a forza imparable da clase obreira.





Desde o aparello de propaganda do sistema desenvólvese unha intensa campaña contra esta xornada de loita, e tamén contra toda a actividade sindical da clase obreira. Non só tratan de liquidar a negociación colectiva senón que queren reducir á máis mínima expresión a capacidade de organización da clase obreira para defender os seus dereitos e loitar por mellores condicións de traballo.





A resignación e a desmovilización da maior parte da clase obreira, durante estes tres últimos anos de crise capitalista, tiveron como consecuencia máis evidente o arroubo das forzas do capital e os seus gobernos. Constatouse, unha vez máis, que resignarse non serve máis que para aumentar a explotación.





Só unha clase obreira combatente será respectada polo noso inimigo de clase.





Por iso a preparación da Folga Xeral é unha tarefa a desenvolver desde hoxe mesmo. Traballando pola unidade da clase obreira, creando amplas plataformas unitarias, onde non se exclúa a ninguén. Explicando a necesidade do capitalismo de aumentar a explotación da clase, para tratar de remontar a crise esclavizando ao pobo no seu conxunto. Celebrando asembleas de centro de traballo, reunindo a Comités de Empresa, e desenvolvendo a máis ampla actividade de propaganda en torno ao 29S.





As longas prácticas do reformismo sindical debilitaron a posición da clase obreira na loita de clases no noso país. Pero ao reformismo sindical non se lle combate co sectarismo senón vertebrando a unidade da clase á ofensiva, e illando e desacreditando as posicións do pacto social nun firme combate ideolóxico que hai que dar no seo de todas as organizacións sindicais. Ao mesmo tempo temos que impulsar -especialmente cando se tensiona a loita de clases- a creación de Comités de Unidade Obreira como estratexia para superar o fraccionamento sindical que debilita á clase.





O capitalismo senil, na súa fase imperialista, tratará de aumentar a explotación sobre toda a clase obreira de calquera xeito. Recorrerá a toda forma de violencia con tal de lograr o seu obxectivo, facendo da guerra parte irrenunciable no seu proceso de acumulación. A clase obreira nada pode esperar deste sistema caduco, que tan só a pode levar a máis explotación e máis escravitude. Destruír o capitalismo é unha tarefa que está situada no primeiro punto da orde do día.





Neste proceso de preparación da xornada de Folga Xeral do 29S a militancia do PCPE ten que estar no primeiro lugar de combate. As tarefas fundamentais son:





1.- Crear plataformas unitarias para a Folga Xeral, en todos os territorios.





2.- Promover todo tipo de actividades explicando as profundas razóns para a realización da Folga Xeral: asembleas de centro de traballo, reunións con Comités de Empresa, coladas, mesas de rúa nos barrios, etc.





3.- Radicalizar calquera mobilización que se poida dar nestes meses, incorporando o obxectivo da Folga Xeral a calquera loita obreira.





4.- Explicar a proposta das Cinco medidas contra a crise, realizando mitins e recollendo miles de firmas de apoio a esta iniciativa, para a súa posterior utilización como ferramenta política de loita.





Esta xornada de loita do 29S ten que significar un punto de inflexión na capacidade de resposta da clase obreira contra a opresión capitalista, no avance da unidade de todas as forzas do pobo pola revolución socialista e polo comunismo.





Ningunha obreira, ningún obreiro, pode deixar de loitar ese día pola súa liberdade, por non sufrir explotación e por construír unha sociedade de persoas libres e iguais sen explotación.





¡A crise capitalista que a paguen os ricos e non a clase obreira!






¡Viva a unidade da clase obreira! ¡Viva a loita obreira e popular!

¡A LOITA É CONTRA A OLIGARQUÍA E OS SEUS GOBERNOS!





Xullo 2010. Comité Executivo do PCPE

campaña: 5 MEDIDAS URXENTES

DECLARACIÓN DE APOIO Á FOLGA XERAL CONVOCADA EN HEGO EUSKAL HERRIA O MARTES, 29 DE XUÑO

Partido Comunista dos Pobos de España.
Comisión de Movemento Obreiro e Sindical
Comité Central

O Partido Comunista dos Pobos de España (PCPE) quere manifestar o seu total respaldo á Folga Xeral convocada por distintas organizacións sindicais para o vindeiro martes, 29 de Xuño, nos territorios de Hego Euskal Herria (País Vasco e Navarra).

O PCPE considera tan acertada como necesaria a decisión das distintas expresións sindicais destes territorios de chamar ao conxunto da clase obreira a expresar mediante unha folga o seu frontal rexeitamento ás medidas aprobadas nunha nova contrarreforma laboral polo goberno estatal do PSOE e que recortan dereitos laborais, económicos e salariais ao conxunto dos traballadores e traballadoras, pretendendo converter así á maioría social do Estado na pagadora desta nova crise estrutural do capitalismo.

Xa que logo, o PCPE fai un chamamento expreso ao conxunto da clase obreira destes territorios a secundar devandita xornada de folga e a seguir profundando en todas iniciativas que tendan á coordinación dos traballadores e as traballadoras na defensa dos seus dereitos. A crise capitalista abre un período no cal a loita organizada da clase traballadora constitúe unha prioridade e onde, por encima de siglas sindicais, debe situarse a unidade do movemento obreiro no seu conxunto, que tome as rendas do seu futuro con obxecto de liberarse de todo signo de explotación e miseria inherente ao sistema capitalista.

O PCPE manifesta ao conxunto do pobo traballador dos territorios de Hego Euskal Herria a necesidade de secundar igualmente a Folga Xeral convocada para o 29 de Setembro no conxunto do Estado. A loita da clase obreira dos distintos pobos e nacións do Estado é a mesma, pois os intereses da burguesía, independentemente do territorio no cal estea instalada, son os mesmos: aumentar o grao de explotación da clase obreira, incrementar a súa taxa de ganancia á conta da perda de históricas conquistas adquiridas polos traballadores e as traballadoras e intentar remontar o actual período de crise capitalista cunha diminución nos nosos dereitos, debilitando igualmente a capacidade de resposta do movemento obreiro organizado.

Os traballadores e as traballadoras do conxunto do país nada poden esperar dun goberno ou duns parlamentos onde se traballa exclusivamente para apontoar ao capitalismo en crise e os intereses dunha clase burguesa da cal son eficientes xestores. Igualmente, deben condenar á Unión Europea como un polo imperialista de cuxas institucións emanan as liñas económicas estratéxicas aplicables para o conxunto dos pobos de Europa, e que teñen nesta nova contrarreforma laboral outra das súas xenuínas expresións prácticas.

En definitiva, o PCPE fai un chamamento a fortalecer a unidade da clase, a mobilizar ás masas traballadoras contra as políticas do capitalismo e as súas institucións, a crear un amplo movemento de unidade popular anticapitalista combatente, e a traballar para que tanto a folga xeral de Hego Euskal Herria como a do conxunto do Estado sexan un éxito masivo, que poñan de manifesto a vontade da clase obreira de emanciparse definitivamente da dominación do capital.

23 de Xuño 2.010