27 xaneiro. O PCPE e os CMC pola FOLGA XERAL

FAI FALTA XA OUTRA FOLGA XERAL

Partido Comunista dos Pobos de España.

Secretaría Xeral





O PCPE CHAMA A ORGANIZAR UNHA FOLGA XERAL O DÍA 27 DE XANEIRO EN TODO O ESTADO



O PCPE, tras a folga xeral do 29S, chamóu a unha estratexia de mobilización sostida contra

as políticas que os distintos partidos do sistema desenvolven para xestionar a actual crise estructural do sistema capitalista. Para o PCPE a xornada do 29S era só o punto de arranque da resposta necesaria por parte da clase obreira e os sectores populares ás políticas de rescate bancario, aos recortes salariais, ás contrarreformas laborais e aos procesos de privatizacións. Posteriormente o goberno endureceu máis a súa liña de actuación, coa súa decisión de recorrer á militarización frente aos conflictos laborais.



Neste tempo pasado unha parte da clase obreira mantivo as súas posicións máis combativas, dando continuidade ás plataformas unitarias creadas para a folga do 29S orientadas a unha estratexia de mobilización e loita. Pero elo non tivo un carácter xeralizado, quedando unha parte significativa da clase sen dar continuidade a esa importante xornada de loita.



Á súa vez o goberno, co apoio máis ou menos encuberto do resto de partidos do sistema, seguiu a tomar novas medidas contra os dereitos do pobo traballador. As privatizacións de AENA, Loterías do Estado, etc.; así como a xa inminente reforma do sistema de pensións -que se orienta a unha redución de dereitos e á privatización do sistema-, constitúen ataques de enorme calado contra a clase obreira, que só buscan o beneficio da oligarquía española.



Desde o pasado 29S engadíronse novas e poderosas razóns para impulsar a estratexia de mobilización sostida que propón o PCPE.



A iniciativa de ELA, LAB, HIRU, STEE-EILAS e EHNE de convocar unha folga xeral o próximo día 27 de xaneiro en Euskal Herría ofrece unha oportunidade para estender esta proposta ao conxunto do estado.



El PCPE chama a convertir esta convocatoria nunha Folga Xeral en todo o estado o día 27 de xaneiro.



Para elo é necesario que, por parte das organizacións sindicais, políticas e sociais, se acorde de maneira ampla esta convocatoria, constituindo –á maior brevedade- unha ampla plataforma obreira pola Folga Xeral.



O PCPE valora moi positivamente o acordo da Plenaria Confederal de CXT de tomar a iniciativa para realizar contactos con outras organizacions sindicais de cara a impulsar a convocatoria dunha Folga Xeral antes de que sexa tramitada no Parlamento a reforma do sistema de pensións. É unha iniciativa que axuda a sumar esforzos e apunta na mesma liña que as mobilizacións protagonizadas polas organizacións da Coordinadora Sindical de Clase o día 24 de Novembro coincidindo coa Folga Xeral desenvolvida pola clase traballadora portuguesa.



O PCPE considera que só a loita decidida e unitaria da clase obreira pode plantar cara ás políticas dos gobernos da oligarquía e a súas propostas para superar a crise capitalista. ¡É o momento da unidade!, ¡é o momento da loita obreira!



FOLGA XERAL O 27 DE XANEIRO

A CRISE CAPITALISTA QUE A PAGUEN OS RICOS

CONTRA A REFORMA LABORAL

CONTRA A REFORMA DAS PENSIÓNS

CONTRA AS PRIVATIZACIONS

POLO SOCIALISMO E O COMUNISMO
 
 
 
 
 

ANTE A PRÓRROGA DO ESTADO DE ALARMA

DECLARACIÓN DO SECRETARIO XERAL DO PCPE



A SOCIALDEMOCRACIA-ANTE O AGRAVAMENTO DA CRISE ESTRUTURAL- OPTA POR MILITARIZAR A DITADURA DO CAPITAL





O goberno socialdemócrata -monicreque da oligarquía- opta pola militarización, nun intento desesperado por tratar de conter a situación de risco de quebra en que se atopa o capitalismo español. Esta decisión de Rodríguez Zapatero -de prorrogar un mes máis o Estado de Alarma- pon de manifesto:



1.A actitude servil do goberno ante os intereses da oligarquía española, atemorizada co risco dunha resposta obreira de masas á súa brutal agresión, no escenario da crise estrutural capitalista que tende ao seu agravamento.



2.Que a socialdemocracia española -e xunto a ela todas as forzas políticas do sistema dominante- non teñen ningunha vontade de respectar os dereitos democráticos que autoproclaman no seu texto constitucional e outros textos do ordenamento xurídico do país. Ante o medo a calquera mobilización que non poidan controlar recorren a todo un arsenal de medidas que foron preparando na chamada "transición política" para situacións de crise social con mobilización obreira e popular. Leis que, desde a inxenuidade, un sector do pobo pensaba que nunca se utilizarían.



3.Que este sistema da ditadura do capital móstrase en toda a súa realidade en momentos nos cales agudízase a loita de clases, e perde rapidamente a súa pretendida careta democrático-burguesa. Non hai democracia senón ditadura do capital. O goberno pensa que cunha política de man dura conseguirá atemorizar ao pobo traballador e así evitar a súa loita combativa.



4.Que o recurso, tan desmedido por parte do goberno, a prorrogar por un mes máis o Estado de Alarma pon de manifesto que a situación da economía española é dunha gravidade extrema, e que o goberno ten terror a que un descontrol localizado da situación poida ocasionar unha vaga de protestas que poña en cuestión a súa lexitimidade e a súa capacidade de control da situación do país.



5.Que o goberno utiliza ao colectivo de controladores como cabeza de turco na súa estratexia de estender a militarización a calquera situación de conflito social que se lle poida escapar das mans. Por iso todos os partidos, e toda a campaña mediática, envórcanse a repetir a "versión oficial" para tratar de obter os consensos sociais necesarios para soster esta estratexia militarizadora da ditadura do capital, para aplicala a outros conflitos obreiros.



6.O PCPE denuncia o fracaso de todos os partidos políticos do sistema para tratar de dar unha resposta á situación de crise capitalista estrutural, que está levando á clase obreira e aos sectores populares a unha situación de desesperación e empobrecimiento xeneralizado. Ademais anúnciase para o mes de xaneiro outra subida brutal das tarifas eléctricas.



7.O PCPE chama á clase obreira e aos sectores populares a organizar a resposta combativa de masas necesaria para derrotar á oligarquía deste país, e aos seus gobernos. A unidade de todas as loitas, á insubordinación a calquera militarización, a mobilización organizada ao redor de propostas políticas orientadas á loita polos dereitos da clase obreira e os sectores populares, e a avanzar nunha estratexia de acumulación de forzas polo socialismo-comunismo.







¡VIVA A LOITA DA CLASE OBREIRA CONTRA A DITADURA DO CAPITAL!

¡A CRISE CAPITALISTA QUE A PAGUEN OS RICOS E NON OS TRABALLADORES!

¡UNIDADE E LOITA OBREIRA POLO SOCIALISMO!
 
 
 
 
 

18D- Tras o éxito do 29S continuar a loita ata vencer

A crise capitalista levounos a un calexón sen saída. Millóns de parados,

unha reforma laboral que prácticamente legaliza o despedimento libre, a nosa vida está completamente ao servizo do capital que non se preocupa máis que de aumentar os seus beneficios
Por iso fomos á folga xeral o 29 de setembro, por iso foi un éxito rotundo en todo o Estado. Por iso fomos cun ánimo combativo e sen amedrentarnos polas ameazas dos empresarios, dos xefes e
xefeciños, de todo ese lixo mediático que botóu merda á mobilización dos e as obreiras. Ese día demostramos que con organización, con firmeza, con vontade, é posible mudar a correlación de forzas entre nós e eles, entre a clase obreira e o capital. Ese día, na rúa, mandaron os e as obreiras, firmes na súa vontade de que a crise capitalista, xerada por eles, non a pagásemos nós.

Intentárono todo. Intentaron as ameazas nas empresas, nas fábricas, nas oficinas. Intentaron a
represión policial. Intentaron criminalizar aos que acudimos aos piquetes. Pero fracasaron.

En Grecia, en Francia, en Portugal, a loita da clase obreira sobe de ton, as mobilizacións
sostidas, a organización e a loita das e os obreiros europeos están colocando aos gobernos deses países nunha situación de difícil sostemento: ou atenden ás demandas do capital que pide
máis facilidade para despedir, máis recortes sociais, menos salarios, alongar a idade de xubilación
ata que os obreiros teñamos que ir desde o traballo á tumba, ou atenden as demandas dos e as
traballadoras que non piden máis que a crise capitalista a pagar aqueles que a xeraron.

A loita está claramente plantexada. Por unha banda, os capitalistas que lle din aos gobernos:
“temos tolerancia cero coas medidas que queremos que tomedes, queremos que nolo deades
todo”. Doutra banda, nós que non pedimos máis do que é xusto: a crise capitalista deben de
pagala os seus culpables, os capitalistas. Se non gañamos esta loita, as seguintes serán aínda
moito peores...

O que temos diante non é para menos. O gobierno anuncióu que antes de decembro acometerá
a reforma das pensións e a idade de xubilación. E logo as negociacións dos convenios que coa
reforma laboral encima da mesa seguro que irán no sentido de diminuir os nosos soldos, que
como sabes xa non chegan prácticamente a cubrir as necesidades máis básicas. A todo esto hai
que sumar a permanente ameaza que se cerne sobre o noso tecido industrial e productivo.

¿ Quedaremonos de brazos cruzados mentres acaban de cumprir todas as súas ameazas?

Agora é o momento da loita. Debemos ser capaces de obrigar ás centrais sindicais a continuar o
camiño de loita iniciado o 29 de setembro, agora que podemos, agora que non estamos sos é o
momento de lanzar a loita.

Pero, ¿qué se necesita para logralo?

Necesitamos organización e compromiso, loita sen cuartel contra os especuladores e os
capitalistas. Debemos organizarnos para conseguir que no se salgan coa súa. Necesitamos
compromiso para continuar ata lograr os nosos obxectivos.

O PCPE ten posto en marcha un proceso de coordinación dos sindicalistas máis consecuentes,
dos loitadores máis firmes na defensa dos intereses dos traballadores, son os Comités de
Unidade Obreira (CUO) que servirán para coordinar as loitas nun futuro.

Neste proceso de acumulación de forzas, de organización y de loita, necesitamos sumar a
obreiros e obreiras coma tí, que sofren a explotación e que non están dispostos a entregar a súa
vida aos capitalistas que cando as cousas van ben no dan contas dos seus beneficios pero cando
van mal lle pasan a factura á clase obreira. Necesitamos que a clase obreira dirixa a todos os
sectores populares cara á derrota do capitalismo, único causante da crise.
Seguro que coñeces xente que caeu no paro, que botaron do seu traballo por culpa da crise
capitalista, seguro que coñeces a compañeiros que teñen tido que loitar simplemente para cobrar
o seu salario, probablemente tí sexas un deles, é hora de organizarse, de coordinarse, de facer as
cousas xuntos, para que podamos derrotar aos capitalistas e pasemos a organizar a economía
sobre novas bases, dirixida por nós, en función dos nosos intereses, na que non haxa paro, sen
xefes que nos explotan, onde se acabe a dictadura do capital e dos seus matóns.

Toda Europa está en loita


¡¡¡tí tamén!!!


http://www.pcpe.es/
 http://www.unidad-obrera.org/

Presentación do FMXD en Compostela, Sábado 30 coa participación de Juan Nogueira, vicepresidente do Comité Plurinacional do Estado Español do Festival de Sudáfrica

Camaradas, compañeiros, quedades convidados a esta interesante Presentación do FMXD, coa participación de Juan Nogueira, vicepresidente do Comité Plurinacional do Estado Español do Festival de Sudáfrica.

asina e difunde! CONTRA A CRIMINALIZACIÓN DO ANTIFASCISMO

Tras o asasinato do xoven antifascista madrileño Carlos Palomino, múltiples manifestacións de repudio e esixencia de xustiza celebráronse noutras tantas cidades. Tamén en Barcelona, onde tres militantes do PCPE-CJC foron procesados con acusacións baseadas nunha denuncia-montaxe policial. O 21 de outubro será o xuízo. O fiscal solicita tres anos e medio de prisión. Por iso, en apoio ao seguinte escrito, pedimos a túa SINATURA DE SOLIDARIEDADE

Nome e apelidos ou nome da organización:

DNI:

Domicilio:

Envíaa a este enderezo : mailto:pcpc.cn@telefonica.net

CONTRA A CRIMINALIZACION DO ANTIFASCISMO

ASINA E DIFUNDE: XUIZO CONTRA TRES MILITANTES COMUNISTAS

O próximo día 21 de outubro está prevista a celebración dun xuízo contra tres militantes


comunistas nun xulgado da cidade de Barcelona. Estas persoas son Juanjo Serrano (membro do

Comité Central do PCPE), Xavier Auré (membro dos CJC-JCPC) e Albert Camarasa (membro dos

CJC-JCPC).

A acusación solicita tres anos e dez meses de prisión para cada un deles. O fiscal sustenta a súa

petición nos feitos ocorridos en Barcelona o 14 de novembro de 2007, con motivo da manifestación

en protesta polo asasinato dun mozo antifascista en Madrid o anterior día 11.

Esta acusación é unha montaxe policial sustentada en probas amañadas e faltas de toda

consistencia- para tratar de desmovilizar á organización comunista neste país, e a outras

organizacións anticapitalistas que actúan dentro do movemento antifascista.

Os feitos que deron lugar a esta montaxe policial son os seguintes:

O 11 de novembro de 2007 foi asasinado no metro de Madrid o xoven antifascista Carlos Palomino,

a mans dun fascista de 23 anos , soldado profesional do exército español- que se dirixía a unha

concentración do partido fascista Democracia Nacional. Inmediatamente sucédense as

concentracións e mobilizacións de condena e repulsa por este asasinado fascista en distintas cidades

do estado español; tamén en Barcelona.

O estado de indignación dos\/as manifestantes antifascistas é proporcional á brutalidade do

asasinato e á terxiversación informativa que os medios de comunicación do sistema realizan ao

presentar o feito co consabido e interesado discurso de “enfrontamento entre grupos de xóvenes

antisistema”.

O 14 de novembro en Barcelona, diversos colectivos e organizacións antifascistas convocan unha

manifestación, onde desde o primeiro momento queda claro que a policía - Mossos dEsquadra

(dirixida polo Conseller Saura de ICV-EUiA) teñen orde de non deixala discorrer de forma pacífica.

O operativo montado non garda ningún tipo de proporcionalidade coa protesta: toma policial do

centro de Barcelona cos antidisturbios preparados para cargar, intimidacións no metro aos

asistentes, ambulancias preparadas coma se dun escenario bélico tratásese, simulacro de carga

cando a cabeza da manifestación se pon en marcha, etc.

Durante a manifestación sucédense diversos intentos -por parte do operativo policial- para cortar a

mesma en diversos puntos, o que fai aumentar o nervosismo e a indignación por parte dos

manifestantes. Esta situación vaise agravando durante a marcha, e cando esta non leva nin 400

metros de percorrido prodúcese unha brutal carga policial que crea -no mesmo centro de

Barcelona-, unha situación de conmoción social imposible de xustificar, ao estenderse a represión á

zona comercial do Passeig de Graza e acabar afectando aos transeúntes.

Como resultado da carga policial prodúcense diversas agresións, nas que varios manifestantes teñen

que ser evacuados en ambulancia. Tamén se producen cinco detencións, entre elas a de dous

membros dos CJC-JCPC, que son conducidos á comisaría central dos Mossos dEsquadra de

Barcelona; e, dado que un dos detidos era menor de idade nese momento, a policía non tivo máis

remedio que comunicar á familia a súa detención -pola contra estarían polo menos 48 horas sen

comunicación exterior.

Inmediatamente, dirixentes do PCPC-PCPE e dos CJC-JCPC, acompañados dunha avogada,

acudíron á comisaría xunto aos pais dos detidos. Nese momento estes son requiridos para que se

identifiquen e, logo dunha longa espera na comisaría, un policía chama a un membro do PCPCPCPE

e a dous membros da CJC-JCPC, para informarlles que foron recoñecidos pola súa

intervención na manifestación, e que foron denunciados pola policía. Toda unha montaxe policial -

xa que mesmo se dá o caso de que o militante do PCPC-PCPE non puidera participar na

manifestación por dificultades no seu traballo, dirixido a criminalizar a loita antifascista e a

militancia comunista.

Nos días sucesivos o fiscal concretou a denuncia:

Ábrese unha causa contra tres membros do PCPC-PCPE e dos CJC-JCPC (un dos detidos e dous

dos inculpados na comisaría), aos que se lles acusa “dun delito de atentado e por un delito de

desordes públicos”, por montar unha suposta barricada con colectores de lixo e apedrear á policía.

Solicitándolles “3 anos e 10 meses de cárcere e a inhabilitación especial para o exercicio do dereito

de sufraxio pasivo”. O expediente dos menores queda arquivado, posto que o tribunal de menores

non ve indicios de delito. Para soster esta denuncia a fiscalía só presenta unha proba, o testemuño

dos policías, non habendo ningunha outra proba de que ocorresen os feitos mencionados.

Por todo o exposto EXIXIMOS:

O sobresemento do xuízo e a retirada de todos os cargos contra estes tres militantes.

A declaración de nulidade de todas as actuacións e a realización dunha investigación para depurar

todas as responsabilidades derivadas desta manipulada actuación policial.

A CLASE OBREIRA EN LOITA POLOS SEUS DEREITOS

Partido Comunista dos Pobos de España




Comité Executivo




Coa resposta á Folga Xeral do 29S a clase obreira díxolle ao goberno e á patronal que non acepta as súas contrarreformas laborais, e que a loita contra estas políticas acaba de empezar con esta importante xornada de loita, que nas difíciles condicións nas cales se convocou superou todas as previsións.

As manifestacións desenvolvidas na xornada de folga tiveron un carácter masivo, e son a expresión máis clara dos avances de unidade de clase que esta xornada de loita deixa para a próxima etapa.





Cunha importante participación do Partido, a clase obreira crea un novo escenario da loita de clases coa folga xeral.





O CE do PCPE felicita ao conxunto da militancia do Partido e dos CJC que soubo responder cun alto nivel de combatividade, sabendo estar á cabeza da loita de clases tanto na preparación como no desenvolvemento da xornada de loita do 29S. Denunciamos a actuación do Goberno polo alto nivel de brutalidade mantido pola policía e a garda civil na defensa dos intereses de clase da burguesía

O alto nivel de participación, unidade e combatividade alcanzado pola clase obreira dos pobos de España durante a FX é un patrimonio que nos pertence a todos/as e crea un novo escenario da loita de clases. Xestionalo para defender consecuentemente os intereses da clase obreira e sectores populares é un deber moral e político de quen teñen a responsabilidade de facelo. É responsabilidade do Partido Comunista e de todas as organizacións da clase obreira manter a loita e a presión para que o paso adiante dado coa folga xeral sexa o primeiro cara á derrota política do capital. Debemos traballar para que todas as estruturas unitarias de loita constituídas territorialmente se manteñan activas con calendarios de mobilización inmediatos e concretos A clase obreira debe manterse vixiante para evitar que se trate de desmovilizala e abrir novos escenarios de pacto social. Dicimos alto e claro que calquera acordo co goberno e a patronal que non pase pola retirada da reforma laboral será considerado como unha traizón á loita da clase obreira

A defensa dos dereitos e intereses da clase obreira e os sectores populares esixe un cambio radical da política do Goberno cunha oposición decidida ao decreto, a reforma laboral e a privatización das pensións públicas.

O PCPE chama ao pobo a loitar para que desenvolva un programa baseado nas necesidades da maioría traballadora. Esta FX marca o camiño da loita e unidade que o pobo ten que seguir. Hai que facer sentir todos os días a forza organizada das clases populares para deter a política agresiva que nos golpea e corrixila adoptando medidas urxentes como: nacionalizar a banca, decretar a moratoria no pago de hipotecas para as familias no paro, prestación indefinida de desemprego, fin dos gastos parasitarios (exército, igrexa, casa real), saída da UE e a OTAN.



¡VIVA A LOITA DA CLASE OBREIRA!




http://www.pcpe.es/

VIDEO CHAMAMENTO DO PCPE Á FOLGA XERAL

http://vimeo.com/15092815

A PAME APOIA A FOLGA DO 29 DE SETEMBRO

Atenas 14 de setembro de 2010







Estimados compañeiros,

En nome da Secretaría Executiva enviámoslles saúdos militantes

do movemento sindical de clase do noso país, de apoio á Folga que

convocaron as Organizacións Sindicais de España para o 29 de setiembre.



A nosa loita é común en contra dos ataques que reciben os

traballadores aos seus dereitos por parte do capital e os gobernos da

Unión Europea.



Estimados compañeiros,

A orientación que deu a CES, Confederación Europea de Sindicatos,

aos Sindicatos a ela afiliados, é socavar as loitas dos

traballadores. Fano os dirixentes socialdemócratas e os conservadores

en Grecia. Tamén o fan en España.

Estimados compañeiros,

pasaron 11 anos desde a fundación de PAME, dentro dun contexto

de aumento dos ataques do capital e dos seus representantes políticos. Os

traballadores e os opositores da clase obreira gregos recoñecen no

PAME o seu papel de liderado na organización das loitas para que o

pobo non empobrezca e que a crise páguea a plutocracia.

Confiamos que en España máis pronto que tarde haxa unha gran e forte

actividade sindical de clase que se some ás loitas dos traballadores

europeos contra os ataques do capital.

VIVA A SOLIDARIEDADE INTERNACIONAL

Saúdos Fraternos

A Secretaría Executiva

PAME-FRENTE MILITANTE DOS TRABALLADORES DE GRECIA

RESOLUCIÓN DE APOIO Á LOITA MINEIRA

Comisión de Movemento Obreiro e Sindical


Partido Comunista dos Pobos de España

A minería do carbón é un sector estratéxico que debemos defender





Para o PCPE a cuestión da loita polo mantemento da actividade da minería do carbón adquire múltiples dimensións e afástase claramente das malintencionadas opinións sobre a sua posible non viabilidade económica ou suposta maior achega ao chamado cambio climático.



Aínda que é certo que algunhas das variedades da nosa produción presentan un maior contido de xofre en composición, tamén é certo que existen tecnoloxías que asimilan e case que igualan os seus efectos contaminantes ás doutras variedades de carbón, sen esquecer que a xeración térmica é infinitamente menos perigosa que a nuclear e a súa flexibilidade á hora de atender picos de demanda eléctrica fana idónea para unha porcentaxe substancial da produción enerxética total.



Doutra banda non podemos esquecer tampouco as necesidades de carbón, que van en aumento para os usos chamados "limpos" diferentes aos da sua queima para produción enerxética ou de participación na metalurxia.



Por iso desde o convencemento da necesidade do carbón e no marco dunha crise capitalista mundial que se desenvolve tamén de forma moi importante no sector enerxético, consideramos suicida para a independencia de calquera estado o dilapidar as fontes propias de produción enerxética, ou deixalas en mans do capital privado. Por iso denunciamos que ao longo dos sucesivos gobernos da burguesía estase entregando a independencia enerxética á lóxica da competitividade no mercado e aos intereses das grandes corporacións enerxéticas, petrolíferas e eléctricas.



Para o PCPE a minería do carbón é un sector estratéxico que debemos defender custe o que custe, pero tamén e non menos importante están as necesidades dos propios mineiros con cuxas loitas solidarizámonos á vez que denunciamos o secuestro dos salarios dos que viven centos de familias. Secuestro perpetrado por unha patronal privada carboeira que actúa como unha auténtica mafia.



Baste recordar que aínda non terminaron de quitarse de enriba e aclararse as acusacións de fraude pola introdución de carbón de importación coma se fose carbón producido en España e polo tanto subvencionado, armazón mafioso da minería privada coa que máis dun partido político estívose financiando.



A loita que hoxe se libra é polo futuro de todo un sector produtivo, que a pesar das sucesivas reconversións pactadas ao ditado da Unión Europea, aínda dá traballo a miles de persoas. Nós, os homes e mulleres do PCPE loitaremos por iso e non deixaremos de denunciar a unha patronal terrorista que xoga co sustento de centos de familias que nada lle importan, demostrándose unha vez máis que os intereses da burguesía e os dos traballadores son incompatibles.



Non se sairá da crise nunhas condicións favorables para a clase obreira deixando que nos impoñan peches de explotacións e destrución en xeral da capacidade produtiva. Por iso esta loita debe sumarse ás demais loitas cara á folga xeral.





POLA NACIONALIZACIÓN DE TODOS OS SECTORES ESTRATÉXICOS


POLA SOBERANÍA ENERXÉTICA


SOLIDARIEDADE DE CLASE COAS LOITAS MINEIRAS DO CARBÓN


O 29-S FOLGA XERAL
 
 
 

CHAMAMENTO FEMINISTA Á FOLGA XERAL

P.C.P.E, Comisión Feminista do CC

A crise capitalista ten consecuencias especialmente graves para as traballadoras, ao agredirnos dobremente: como mulleres nunha sociedade patriarcal e como traballadoras nun sistema capitalista. Temos boas RAZÓNS PARA A FOLGA XERAL:

PLAN DE AXUSTE:

1.- Conxélase a lei de Dependencia e nós somos as máis afectadas porque estamos resolvendo de forma persoal a tarefa, que debese ser social, de coidar das persoas dependentes.

2.- Retírase a axuda á natalidade que percibimos as mulleres.

3.- Rebáixanse as pensións. Nós somos as máis prexudicadas ao ter as pensións máis baixas por dedicarnos ao traballo familiar.

4.- Cando nos xubilamos, criamos aos nosos netos e netas para que as nosas fillas poidan competir no mercado laboral.

5.- Redúcese os salarios do sector público, sector feminizado porque o emprego nas Administracións permite conciliar a vida familiar e laboral.

REFORMA LABORAL e REFORMA DAS PENSIÓNS:

1.- A reforma laboral reduce os salarios, aumenta a eventualidade e a precariedade, abarata os despedimentos (medrará o paro), aumenta a idade de xubilación, debilita a negociación colectiva e deixa o mercado de traballo peor regulado.

2.- As traballadoras quedamos máis indefensas porque estamos peor organizadas nos sindicatos e temos menos forza para esixir as nosas reivindicacións.

3.- As medidas de axuste golpéannos máis duramente porque temos salarios máis baixos, taxa de paro máis alta, maior temporalidade e a maioría dos contratos a tempo parcial.

4.- A mobilidade xeográfica e os cambios de horarios unilaterais non son asumibles para a maioría das mulleres, ao ser incompatibles coas responsabilidades familiares.

5.- As traballadoras do servizo doméstico continuarán fóra do Estatuto dos Traballadores, nun réxime especial de illamento e maior vulnerabilidade aos caprichos da parte contratante.

6.- Ao ampliar o período de cálculo das pensións de 15 a 20 anos, as mulleres saímos peor paradas porque estamos no mercado laboral en situación de interinidade, entrando e saíndo para criar fillos e fillas primeiro, e coidar das persoas maiores despois, o que dificulta a promoción profesional e mantennos en postos non especializados e peor pagos.

7.- Os nosos salarios son un trinta e pico por cento máis baixos ao longo de toda a vida laboral, xa que logo tamén na xubilación estamos discriminadas.

Todo isto non sucede por casualidade, así é como nos obrigan a conciliar o emprego e a vida persoal, así é como o mercado laboral trata ás mulleres para que os empresarios en particular e a sociedade patriarcal en xeral se beneficien do traballo gratuíto, invisible e desprezado que nós realizamos no ámbito familiar; e para condenarnos á precariedade e explotación no ámbito laboral.

CRISE CAPITALISTA:

1.- A redución do gasto público traducirase en novas privatizacións en sanidade, medicamentos, estudos, garderías, comedores, residencias de maiores e asistencia social, que sufriremos directamente as mulleres porque asumimos maioritariamente as tarefas que antes proporcionaba o estado.

2.- A subida das subministracións, a carestía da vida, os embargos e os desafiuzamentos, resultan aínda máis estresantes para as mulleres porque somos as xestoras do orzamento familiar e a economía doméstica.

3.- A violencia patriarcal é inmune ás leis do goberno, os Xulgados especiais non resolven o problema e prexudican a imaxe da muller, acusándonos agora de mentiras e denuncias falsas.

4.- A violencia aumenta coa crise, porque a pobreza, o medo ao paro e os valores agresivos, individualistas e competitivos imperantes na sociedade capitalista agudizan as relacións de poder patriarcal.

QUE DEBEMOS FACER AS TRABALLADORAS?

Nós, as traballadoras, debemos tomar conciencia de que a crise castíganos por partida dobre, por ser traballadoras e por ser mulleres nunha sociedade capitalista e patriarcal. Sabemos que a solución non pode vir duns gobernos que están aí precisamente para defender os beneficios da banca e o capital. A solución é organizar a sociedade de forma socialista, para que o benestar colectivo sexa a máxima prioridade política.

A FOLGA XERAL é o primeiro paso nun camiño que se fai ao andar. Se deixamos que sexa o capitalismo o que dirixa a sociedade, avanzamos vertixinosamente cara á barbarie, as crises periódicas, a pobreza, a miseria e a desigualdade social, o colapso ecolóxico, as guerras imperialistas, as fames negras e secas, as mulleres soportando malleiras, agresións sexuais, dobre xornada laboral, non chegar a fin de mes, paradas de longa duración, precariedade laboral, os bancos levándose o piso...Pero podemos elixir o outro camiño: o que nos leva ao socialismo e á derrota do patriarcado, empezando pola folga xeral.

¡¡O 29 DE SETEMBRO,

NÓS, AS TRABALLADORAS,

Á FOLGA XERAL!!

FEDERACIÓN SINDICAL MUNDIAL APOIA FOLGA XERAL DO 29s

FEDERACIÓN SINDICAL MUNDIAL

Atenas, 13 de setembro de 2010

¡APOIAMOS Á CLASE OBREIRA ESPAÑOLA!

En nome dos 72 millóns de afiliados da FSM en 110 países de todo o

mundo expresamos o noso pleno apoio á clase traballadora e ao pobo de España,

que son vítimas do ataque do capitalismo europeo e mundial.

Hoxe este mesmo ataque sófreno os traballadores de todo o planeta. Por iso

o pasado 7 de setembro, a Federación Sindical Mundial convocou un

Día Internacional de Acción, que foi un gran éxito en todo o mundo.

Numerosas iniciativas e mobilizacións tiveron lugar durante este día en países

como a India, Nepal, Vietnam, Bangladesh, a RPD de Corea,

Palestina, Congo, Sudáfrica, Grecia, Chipre, País Vasco, Portugal, Francia,

México, Panamá, Costa Rica, Porto Rico, Colombia, Chile , Arxentina,

Uruguai e moitos outros.

Centos de miles de traballadores de todo o mundo uniron as súas voces neste

día Internacional de Acción para esixir unha saída á crise, para que

os traballadores non paguen a crise do capitalismo.

Esta exitosa iniciativa reforzará aínda máis o prestixio e o novo rumbo da

FSM, do mesmo xeito que as loitas en España van reforzar ao sindicalismo de clase

no seu país.

Desde a Federación Sindical Mundial apoiamos aos sindicatos de clase

españois que, denunciando as manobras da CES, Confederación Europea

de Sindicatos, loitan para que en España e no mundo avance o

sindicalismo de clase.

O SECRETARIADO

40, Zan Moreas street, Athens 11745 GREECE

Tel. 302109214417, 302109236700, Fax 30210 9214517

www.wftucentral.org E-mails : info@wftucentral.org,

international@wftucentral.org

TRÍPTICO SOBRE A FOLGA XERAL

Adiante coa campaña pola Folga Xeral!

Os Colectivos da Mocidade Comunista, as xuventudes do PCPE, presentamos o noso novo voceiro

Os CMC GALIZA presentan

NOVO VOCEIRO.

 POLO MARXISMO LENINISMO!!

Os Colectivos da Mocidade Comunista, as xuventudes do PCPE, presentamos o noso novo voceiro, con abundantes contidos informativos e graficos sobre a nosa organización en Galiza e as actividades que leva a cabo, on especial atención a preparación da Folga Xeral

É hora de orgañizar aos marxistas leninistas,e hora de loitar por unha revolución socialista. E O NOSO MOMENTO. Únete aos CMC Galiza!

www.cmc-galiza.blogspot.com